تصویری برای این محصول وجود ندارد
تری استین
کشور سازنده: چین
تری استین مایعی روغنی، بیرنگ، شفاف و تقریباً بیبو با طعمی اندک تلخ و شیرین است. این ماده در آب انحلالپذیری محدودی دارد، اما در اکثر حلالهای آلی (مانند اتانول، اتر و بنزن) کاملاً قابل انحلال است.
25000 عدد
تماس بگیرید
برای استعلام قیمت تماس بگیریدخرید تری استین - واردکننده تری استین
تری استین (Triacetin) که با نامهای شیمیایی گلیسریل تریاستات (Glyceryl Triacetate) یا ۱,۲,۳-پروپانتریول تریاستات نیز شناخته میشود، یک ترکیب آلی و استر سهگانه (Triester) حاصل از واکنش گلیسرول و اسید استیک است. این ماده شیمیایی به دلیل ویژگیهای منحصربهفردی مانند سمیت بسیار پایین، فراریت کم، قدرت حلالیت بالا و خاصیت نرمکنندگی (Plasticizer)، یکی از پرکاربردترین ترکیبات آلی در صنایع داروسازی، غذایی، شیمیایی، آرایشی و پلاستیک به شمار میرود.
مشخصات فیزیکی و شیمیایی تری استین
تری استین مایعی روغنی، بیرنگ، شفاف و تقریباً بیبو با طعمی اندک تلخ و شیرین است. این ماده در آب انحلالپذیری محدودی دارد، اما در اکثر حلالهای آلی (مانند اتانول، اتر و بنزن) کاملاً قابل انحلال است.
فرمول مولکولی: C9H14O6C9H14O6
جرم مولکولی: 218.21 g/mol218.21 g/mol
شماره ثبت CAS: 102-76-1
نقطه جوش: حدود 258−260 ∘C258−260 ∘C
نقطه ذوب: −78 ∘C−78 ∘C
چگالی: 1.15 g/cm31.15 g/cm3 (در 25 ∘C25 ∘C)
ویسکوزیته: حدود 21−23 mPa⋅s21−23 mPa⋅s (در 20 ∘C20 ∘C)
سنتز و فرایند تولید صنعتی تری استین
تولید تری استین به صورت صنعتی از طریق استریفیکاسیون مستقیم گلیسرول با اسید استیک (یا استیک انهدرید) در حضور کاتالیزورهای اسیدی صورت میگیرد:
C3H5(OH)3+3CH3COOH→CatalystC3H5(OCOCH3)3+3H2OC3H5(OH)3+3CH3COOHCatalystC3H5(OCOCH3)3+3H2O
در این فرایند، مقادیر جزیی از مونواستین و دیاستین نیز تولید میشوند. به همین دلیل، محصول خروجی واکنش وارد ستونهای تقطیر در خلاء میشود تا تریاستین با خلوص بالا (معمولاً بالای ۹۹٪) جداسازی گردد.
کاربردهای صنعتی و تجاری تری استین
تری استین به دلیل داشتن استاندارد درجه غذایی (Food Grade) و درجه دارویی (USP/EP Grade) در صنایع متعددی نقش حیاتی ایفا میکند:
۱. صنعت داروسازی و آرایشی-بهداشتی
نرمکننده پوشش قرصها (Plasticizer): در فرآیند روکشدهی قرصها و کپسولها (Film Coating) به عنوان عامل انعطافپذیری پلیمرهایی نظیر اتیل سلولز و هیدروکسی پروپیل متیل سلولز (HPMC) استفاده میشود.
حلال و حامل ماده موثره: حلال عالی برای داروهای کممحلول در آب و همچنین ترکیبات معطر در عطرها و لوسیونها.
خاصیت ضد قارچ: دارای خصوصیات ضد قارچی خفیف در فرمولاسیونهای موضعی است.
۲. صنعت غذا و طعمدهندهها
حلال طعمدهندهها: به عنوان پایه و حلال برای اسانسهای خوراکی آلی و عصارههای معطر.
ماده نگهدارنده و مرطوبکننده (Humectant): مانع خشک شدن محصولات غذایی و شیرینیجات میشود.
کد افزودنی E1518: در اتحادیه اروپا تحت شناسه E1518 به عنوان افزودنی ایمن مجاز شناخته میشود.
۳. صنعت دخانیات
یکی از بزرگترین مصارف جهانی تریاستین، استفاده به عنوان عامل پیوند دهنده و پلاستی سایزر در الیاف سلولز استات جهت ساخت فیلتر سیگار است. تریاستین باعث استحکام ساختاری و اتصال رشتههای فیلتر میشود.
۴. کاربردهای صنعتی و شیمیایی
سوخت و افزودنی سوخت: به عنوان افزودنی بهبود دهنده گرانروی و خاصیت ضد کوبش (Anti-knock) در بیودیزل و سوختهای ژلهای.
چسب و رزین: پلاستی سایزر در تولید چسبهای بر پایه رزین سلولزی و اکریلیک.
صنایع ریختهگری: به عنوان سختکننده در سیستم رزینهای فورانی و فنولیک برای قالبگیری ماسهای.
ایمنی، سمیت و ملاحضات زیستمحیطی تریاستین
تری استین از سوی سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) در فهرست مواد GRAS (عموماً ایمن شناختهشده) قرار دارد.
سمیت: سمیت حاد خوراکی و پوستی آن بسیار پایین است (LD50LD50 خوراکی در موش بیش از 3000 mg/kg 3000 mg/kg).
تجزیهپذیری زیستی: این ماده در محیط زیست به راحتی توسط میکروارگانیسمها به گلیسرول و اسید استیک تجزیه میشود و قابلیت زیستانباشتگی (Bioaccumulation) ندارد.
نگهداری: باید در ظروف کاملاً دربسته، در جای خشک، خنک و دور از عوامل اکسید کننده قوی و بازها نگهداری شود تا از هیدرولیز ناخواسته آن جلوگیری گردد.
انتخاب نرمکننده (Plasticizer) مناسب در فرمولاسیونهای دارویی، آرایشی و پلیمرهای خوراکی به سه فاکتور کلیدی کارایی (Efficiency & Compatibility)، پروفایل سمیت و ایمنی (Safety Profile) و ویژگیهای فیزیکی و ترمودینامیکی بستگی دارد.
در ادامه، تریاستین (Triacetin) با دو پلاستیسایزر شاخص دیگر، یعنی تریاتیل سیترات (TEC) و دیاتیل فتالات (DEP)، مورد مقایسه جامع قرار گرفته است.
۱. مقایسه ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی
پارامتر فیزیکی | تریاستین (Triacetin) | تریاتیل سیترات (TEC) | دیاتیل فتالات (DEP) |
فرمول مولکولی | C9H14O6 | C12H20O7 | C12H14O4 |
جرم مولکولی (g/mol) | 218.21 | 276.28 | 222.24 |
نقطه جوش (\text{^\circ C}) | 258−260 | 294 | 298 |
فشار بخار (در \text{25 ^\circ C}) | کم (≈0.0025 mmHg) | بسیار کم (≈0.0003 mmHg) | کم (≈0.002 mmHg) |
انحلالپذیری در آب (g/L) | ≈60 g/L (متوسط) | ≈57 g/L (متوسط) | ≈1 g/L (کم/نامحلول) |
ویسکوزیته (mPa⋅s در \text{20 ^\circ C}) | 21−23 | 35−40 | 9−11 |
گروه شیمیایی | استر گلیسیرین و اسید استیک | استر اسید سیتریک | استر اسید فتالیک (فتالات) |
۲. مقایسه کارایی و سازگاری پلیمر (Efficiency & Performance)
تری استین (Triacetin)
عملکرد: به عنوان یک نرمکننده با جرم مولکولی پایین، به راحتی در بین زنجیرههای پلیمری نفوذ کرده و دما خمیر شدگی (TgTg) پلیمر را به شدت کاهش میدهد.
سازگاری پلیمری: سازگاری فوقالعاده با اتیل سلولز (EC)، سلولز استات (CA) و پلیمرهای اکریلیک.
نقاط ضعف/قوت: به دلیل جرم مولکولی پایینتر نسبت به TEC، فراریت جزئی بیشتری در دماهای بالای فرایند پوششدهی قرص (Film Coating) دارد، اما انعطافپذیری و مقایسه مکانیکی فیلم پلیمری را به میزان قابل توجهی بهبود میبخشد.
تریاتیل سیترات (TEC)
عملکرد: یکی از کارآمدترین نرمکنندهها برای روکشهای روده ای (Enteric Coating) و کنترلشده (Sustained Release) است.
سازگاری پلیمری: سازگاری بینظیر با پلیمرهای متاکریلیک اسید (Eudragit L / S)، HPMCP و سلولز استات فتالات (CAP).
نقاط ضعف/قوت: فراریت آن از تریاستین کمتر است و به دلیل وجود گروه هیدروکسیل آزاد در ساختار سیترات، پیوندهای هیدروژنی قویتری با پلیمر ایجاد میکند که مانع خروج نرمکننده (Leaching) از فیلم میشود.
دیاتیل فتالات (DEP)
عملکرد: قدرت نرمکنندگی فوقالعاده بالا با ایجاد فیلمهای بسیار شفاف، انعطافپذیر و بدون ترک.
سازگاری پلیمری: بهترین سازگاری را با سلولز استات و اکریلیکها دارد.
نقاط ضعف/قوت: به دلیل انحلالپذیری پایین در آب، مقاومت فیلمهای پلیمری را در برابر رطوبت بالا میبرد؛ اما به دلیل الزامات رگولاتوری جدید، استفاده از آن در صنایع دارویی و غذایی تقریباً منسوخ یا بسیار محدود شده است.
۳. ارزیابی سمیت، ایمنی و وضعیت رگولاتوری (Safety & Regulatory)
تریاتیل سیترات (TEC):
وضعیت FDA: تایید شده در فهرست GRAS (Generally Recognized as Safe).
متابولیسم: در بدن به سرعت به اسید سیتریک و اتانول (که هر دو در مسیرهای طبیعی متابولیک بدن وارد میشوند) هیدرولیز میشود.
سمیت: فاقد هرگونه اثرات سمیت ژنتیکی، سرطانزایی یا سمیت زادآوری است.
تری استین (Triacetin):
وضعیت FDA: تایید شده در فهرست GRAS و ثبتشده در فارماکوپههای معتبر (USP/EP/BP).
متابولیسم: به گلیسرول و اسید استیک هیدرولیز میشود که کاملاً توسط متابولیسم سلولی جذب و مصرف میگردند.
سمیت: دوز سمیت حاد (LD50LD50) آن در موش بیش از 3000 mg/kg3000 mg/kg است و هیچگونه خطر زیستمحیطی یا انباشتگی زیستی ندارد.
دیاتیل فتالات (DEP):
وضعیت رگولاتوری: به دلیل قرارگیری در دسته فتالاتها (Phthalates)، استفاده از آن در بسیاری از فرمولاسیونهای دارویی خوراکی و محصولات کودکان در سراسر جهان حذف یا محدویتهای شدید قانونی دارد.
سمیت: به عنوان یک ماده مختلکننده غدد درونریز (Endocrine Disruptor) شناخته میشود و پتانسیل ایجاد سمیتهای زادآوری، اختلالات هورمونی و آسیبهای کبدی/کلیوی در مصرف طولانیمدت را دارد.
۴. جمعبندی و جدول انتخاب در فرمولاسیون
برای روکشهای آنتریک (ضد اسید معده) و Eudragit: تریاتیل سیترات (TEC) انتخابی بیرقیب و ایمن است.
برای پوششهای اتیل سلولز (EC)، فیلترهای سلولزی و حلالیت اسانسها: تریاستین (Triacetin) به دلیل تعادل عالی میان قیمت، کارایی، انحلالپذیری و ایمنی بالاترین کاربرد را دارد.
برای کاربردهای دارویی/خوراکی مدرن: دیاتیل فتالات (DEP) به دلیل مخاطرات سمیت فتالاتها کاملاً کنار گذاشته شده و جای خود را به Triacetin و TEC داده است.
تعیین میزان بهینه مصرف نرمکننده (Plasticizer) در فرمولاسیون روکشهای پلیمری، یکی از کلیدیترین مراحل در طراحی سیستمهای دارورسانی پیوسته رهش (Sustained-Release) و روکشهای محافظ رطوبت است. پلیمر اتیل سلولز (Ethylcellulose / EC) به خودی خود بسیار شکننده بوده و دمای انتقال شیشهای (TgTg) بالایی (حدود 120−130 ∘C120−130 ∘C) دارد. اضافه کردن تریاستین (Triacetin) یا تریاتیل سیترات (TEC) انعطافپذیری فیلم پلیمری را افزایش داده و تشکیل یک پوشش یکنواخت و پیوسته را روی هسته قرص امکانپذیر میسازد.
۱. درصد بهینه مصرف در روکش اتیل سلولز
میزان مصرف نرمکننده معمولاً بر اساس درصد وزنی نسبت به وزن پلیمر خشک (w/w of dry polymer) محاسبه میشود:
درصد بهینه تری استین (Triacetin): بین ۱۰٪ تا ۳۰٪ وزنی (محدوده کاملاً ایدهآل: ۱۵٪ تا ۲۰٪ نسبت به اتیل سلولز خشک).
درصد بهینه تریاتیل سیترات (TEC): بین ۱۵٪ تا ۳۵٪ وزنی (محدوده کاملاً ایدهآل: ۲۰٪ تا ۲۵٪ نسبت به اتیل سلولز خشک).
نکته فرمولاسیون: تریاستین به دلیل وزن مولکولی پایینتر و قدرت کاهش شدیدتر TgTg اتیل سلولز، معمولاً در مقادیر اندکی کمتر از TEC اثر نرمکنندگی معادلی را ایجاد میکند.
۲. تأثیر بر پروفایل رهایش دارو (Drug Release Kinetics)
میزان مصرف نرمکننده مستقیماً بر مکانیسم نفوذ دارو از میان منافذ فیلم پلیمری اتیل سلولز تأثیر میگذارد:
۱. غلظت کمتر از حد بهینه (کمتر از ۱۰٪)
تشکیل فیلم ناقص: فیلم پلیمری طی فرآیند پاشش (Spraying) و خشکشدن دچار ساختار منفصل و مویرگهای متعدد میشود.
تأثیر بر رهایش: به دلیل ایجاد micro-cracks (میکروترکها) روی سطح قرص، نفوذ حلال معده/روده به داخل هسته قرص به سرعت رخ داده و دارو دچار رهایش ناگهانی (Dose Dumping) میشود.
۲. غلظت در محدوده بهینه (۱۵٪ تا ۲۵٪)
یکپارچگی فیلم (Coalescence): ذرات پلیمر اتیل سلولز کاملاً همپوشانی یافته و یک فیلم آبگریز، یکنواخت و بدون منافذ فیزیکی تشکیل میدهند.
تأثیر بر رهایش: رهایش دارو صرفاً از طریق دیفوزیون (انتشار تاخیری) کنترلشده صورت میگیرد. پروفایل رهایش تبعیت بسیار خوبی از مدلهای سینتیکی درجه صفر (Zero-order kinetics) یا Higuchi نشان میدهد.
۳. غلظت بیشتر از حد بهینه (بیشتر از ۳۰٪ تا ۳۵٪)
افزایش نفوذپذیری (Permeability): هم تریاستین و هم TEC دارای حلالیت نسبی در آب (حدود ۵۰ تا ۶۰ گرم در لیتر) هستند. در غلظتهای بالا، بخش اضافی نرمکننده به مرور زمان از روکش پلیمری شسته شده (Leaching) و کانالهای آبدوست مجزا ایجاد میکند.
تأثیر بر رهایش: سرعت رهایش دارو برخلاف انتظار افزایش مییابد. همچنین احتمال چسبندگی قرصها (Tacking) در حین فرآیند پوششدهی در پروسس درام (Coating Pan) وجود دارد.
۳. مقایسه عملکردی Triacetin و TEC در پوشش اتیل سلولز
پارامتر ارزیابی | تریاستین (Triacetin) | تریاتیل سیترات (TEC) |
سازگاری با اتیل سلولز | بسیار بالا (کاهش عالی Tg) | بالا |
ثبات در انبارداری (Aging Effect) | عالی (کاهش نوسان رهایش طی زمان) | خوب (احتمال مهاجرت جزئی طی زمان) |
مقاومت در برابر رطوبت | بالاتر (ایجاد روکش آبگریزتر) | نسبتاً خوب |
میزان فراریت حین پروسه روکش | جزئی (نیاز به کنترل دمای هوای ورودی) | بسیار کم |
نتیجه گیری
در یک نگاه جامع و تخصصی، مباحث مطرحشده پیرامون تری استین (Triacetin) و نقش کلیدی آن در فرمولاسیونهای دارویی و پلیمری را میتوان در سه محور اساسی خلاصه کرد:
برتری ایمنی و انطباق رگولاتوری: تریاستین به عنوان یک استر طبیعی گلیسرول، دارای تاییدیه FDA و وضعیت GRAS است.این ماده جایگزینی کاملاً ایمن، غیرسمی و زیستتخریبپذیر برای پلاستی سایزرهای قدیمی و خطرساز نظیر فتالاتها (مانند DEP) بهشمار میرود.
بهینهسازی خواص مکانیکی فیلم پلیمری: با افزودن تریاستین در بازه بهینه ۱۵٪ تا ۲۰٪ وزنی به پلیمر اتیل سلولز، دمای انتقال شیشهای (TgTg) پلیمر به شدت کاهش یافته و امکان تشکیل یک پوشش منسجم، انعطافپذیر، یکنواخت و فاقد میکروتیک روی هسته قرص فراهم میشود.
کنترل دقیق سینتیک رهایش دارو: تعادل غلظتی نرمکننده تضمینکننده رهایش پیوسته و استاندارد دارو از طریق مکانیزم دیفوزیون است. مقادیر کمتر از حد استاندارد به دلیل ایجاد ترک منجر به رهایش ناگهانی (Dose Dumping) و مقادیر بیش از حد به دلیل خاصیت آبدوستی جزئی موجب شستشوی نرمکننده و تغییر پروفایل رهایش میگردند.
در مجموع، تری استین به عنوان یک ابزار همهکاره، پایدار و قابل اعتماد در مهندسی فرمولاسیونهای دارورسانی نوین شناخته میشود.
فرسان شیمی واردکننده تری استین در ایران ، ارائه دهنده بهترین قیمت تری استین .
برای مشاوره خرید تری استین و دریافت آنالیز تری استین با ما در تماس باشید .